top of page

Even oud

'22 mei was Hero even oud als Louise is geworden. Hoe kom ik zo’n dag door?


Ik denk dat mensen die een groot verlies hebben geleden dit herkennen: je hebt deze datum al maanden van te voren in je hoofd. De ene keer denk je er echt aan. Een andere keer schiet het even door je hoofd, maar het bezorgd je altijd buikpijn. Net zoals een geboorte- of sterfdag van iemand die overleden is en die eraan zit te komen..


Een paar weken van te voren bouwt de spanning zich iets op. Niet bewust. De spanning zit “in” je lichaam. En misschien als iemand je vraagt hoe het met je gaat dat je antwoord met: “Nee hoor. Het gaat gewoon goed met mij!”. Alleen als je echt gaat voelen, voel je een buikpijn, je keel die iets wordt dicht geknepen en dat je spanning vasthoudt.


22 mei was voor ons ook zo’n dag. Louise is vijf jaar, zes weken en vier dagen oud geworden. Hero was dat 22 mei. Het brengt verdriet met zich mee als je 2,5 jaar jongere zoon ouder wordt dan zijn overleden zus. Het is het gevoel van “hoe het had kunnen zijn”, maar wat niet meer zo is.


Hero voelt die spanning van ons ook. Hij heeft het al regelmatig over Louise, maar in de weken voor een beladen dag gaat het nog meer over haar. Wat fijn is. Ze mag er in alle kleuren zijn, maar wat ook moeilijk is. Want wat zeg je tegen je zoon die zich afvraagt waarom en hoe Louise is overleden?


Wij zijn open en liegen niet, maar we vertellen hem dit natuurlijk wel in de taal die hij als een vijfjarige kan begrijpen. “Louise had een bolletje in haar hoofd”. “Ze was erg ziek”. En “haar hart is er hierdoor mee gestopt”. We moeten er ook voor zorgen dat hij vertrouwen blijft houden in het leven. Voor ons werkt het dus niet om te zeggen dat ze “is gaan slapen”, want dat zou angst bij hem kunnen opwekken als hij zelf gaat slapen.


Hoe hebben we deze dag beleefd? Het was gewoon een kut dag. Ja, fijn dat we met ze drieën samen waren. We een mooi regenboogboeketje voor op Louise haar graf en voor bij ons thuis hebben gekocht. Dat Hero fijn op de trampoline heeft kunnen springen. En dat wij in de zon hebben genoten van een koffie, maar het blijft gewoon een kut dag.


De dag gaat voorbij. Hero is nu ouder. En weet je wat het is? Eigenlijk is dat wel fijn. Dan is die drempel weg en dan is het “gewoon” zo. En mijn angst om nooit meer een kind ouder dan vijf jaar, zes weken en vier dagen te krijgen is ook weg. Want Hero is nu ouder..'


Liefs Myrte



148 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

コメント


bottom of page